Germanic‎ > ‎East‎ > ‎Gothic‎ > ‎Lexicon‎ > ‎

háitan

háitan v.t.st7. to name, to call; to be named, to be called. [Pgmc haitan < IE kēidonom]

háitan

pret.conj.
pres.
subj.imper.
háitands
ikhaíháithaíháitjauháitaháitau
háitans
þuhaíháisthaíháiteisháitisháitaisháit

ishaíháithaíháitiháitiþháitaiháitadau

withaíháituhaíháiteiwaháitōsháitaiwa

juthaíháitutshaíháiteitsháitatsháitaitsháitats

weishaíháitumhaíháiteimaháitamháitaimaháitam

jushaíháituþhaíháiteiþháitiþháitaiþháitiþ

eishaíháitunhaíháiteinaháitandháitaina
háitandau